Aan het werk, ondanks beperking

Bron: Tubantia, 29 oktober 2015

Hij heeft dan wel een dwarslaesie,maar de jonge Bornenaar blijft altijd optimistisch.
HENGELO

Het had een fantastische tijd moeten worden: een afstudeerstage op het tropische Sint Maarten. Maar na twee maanden op het eiland veranderde het leven van Alexander Slag (27) onverwachts. Het gebeurde in de zee, waar hij tijdens het zwemmen letterlijk opgepakt werd door een grote golf. Zijn benen schoten onder hem uit, de onderstroom was sterk en hij kwam op zijn nek terecht. Een dwarslaesie was het gevolg.

Het is inmiddels vijf jaar geleden. “De afgelopen jaren heb ik vooral geleerd om met mijn beperkingen om te gaan”, vertelt Alexander Slag. “Daarin heb ik ook echt vooruitgang geboekt. Lichamelijke vooruitgang was en is niet mogelijk.”

Hij zit in een rolstoel, zijn onderlijf kan hij niet meer bewegen. Ook de bewegingen met zijn handen zijn beperkt. “Mijn armen en polsen kan ik bewegen”, zegt hij, en demonstreert het. “Maar iets met mijn vingers doen lukt niet.”

tubantia291015kopieDe Bornenaar is voor zijn gevoel twee keer de dans ontsprongen. “Ik werd na de operatie op Sint Maarten overgevlogen naar het eiland Martinique. Tijdens de vlucht ging de accu van de zuurstofpomp leeg. De pomp hield er volledig mee op. Ik heb geluk gehad dat ik uit mezelf weer adem ging halen. Was dat niet gebeurt, dan had ik hier nu niet gezeten.” Wel kreeg hij door het ongeval een zuurstoftekort, en dat is de reden voor de geheugenproblemen waar hij zo nu en dan mee kampt.

Op jonge leeftijd zoiets meemaken, zelfs lichamelijk beperkt raken, grijpt aan. “Dat kan ik ook niet ontkennen. Het overvalt je. Maar ik zit meer met het ongeluk zelf dan met wat er ik eraan heb overgehouden. Omdat ik geen grip had op de situatie, ik kon niks doen.”

Opvallend is zijn optimisme. Alexander Slag zit niet bij de pakken neer, hij gaat door. Niet terugkijken, maar juist de blik vooruit. “Want wat heeft het voor zin?”, stelt hij lachend. “Waarom terugdenken aan de periode dat ik nog niet beperkt was en alles nog kon? Ik moet toch door.” Dan, nadrukkelijk: “En ik wil door.”

Zijn mbo-diploma Technisch Tekenen (niveau 4) kreeg Slag ondanks de onderbroken stage uitgereikt. Een tijd later liep hij in de Gamma zijn oude werkgever van Powerspex tegen het lijf. “Tijdens ons gesprek gaf hij aan dat ik wellicht bij Powerspex aan de slag kon. Ik kwam op gesprek en ze wilden het wel met me proberen.”
Hij ging vanuit het UWV bij het bedrijf aan het werk. En nu, ruim twee jaar later, is een vast contract een feit. Slag straalt als hij het over zijn werk als technisch tekenaar bij Powerspex heeft. Hij heeft het er enorm naar zijn zin. Dankbaarheid is ook aanwezig, voor de aanpassingen die het bedrijf voor hem getroffen heeft. “De meeste deuren zijn bijvoorbeeld elektrisch gemaakt, zodat ik ze met één druk op de knop kan openen. En er is voor gezorgd dat ik bijna overal met mijn rolstoel langs kan”, legt Slag uit.

Het besturen van zijn computer doet hij met een headmouse, maar die is van hemzelf. ” Dat is wel een belasting voor m’n nek”, geeft hij toe. “Ik werk 20 tot 24 uur in de week. En dat vind ik goed zo.”

Meedoen

‘Hij is hier op z’n plek’
Johan Schmaal, hoofd Ontwikkeling en medebestuurder van Powerspex, ziet in Alexander Slag een werknemer die ontzettend graag wil. Hij vertelt: “Al vanaf het moment dat Alexander hier binnenkwam, zag ik die enorme wilskracht. Hij was voor de meeste collega’s overigens geen onbekende. Vóór zijn ongeluk werkte hij hier zo nu en dan op een zaterdag, een soort bijbaantje. Zijn gedrevenheid was bij ons bekend.”

Volgens Schmaal vergde het aanvankelijk veel tijd om de juiste werkplek en werkzaamheden voor Slag te vinden. Het eerste halfjaar werd hij, toen nog als Wajonger, vanuit het UWV geplaatst, waarna hij een half jaar contract kreeg. “Dat jaar was een kwestie van uitproberen. Wat kan hij? Wat is te belastend? Waar lopen we tegenaan en hoe lossen we dat met elkaar op? Daar hoorden ook gesprekken met zijn jobcoach bij, waarin we zo open en eerlijk mogelijk naar elkaar probeerden te zijn. Het ging dus niet allemaal vanzelf, dat kostte best even wat moeite.”

Langzaamaan kwam Schmaal tot een praktische oplossing: Slag kon zich bezig gaan houden met speciale explosiekastjes. Daarvoor kan hij, wanneer hij maar wil, met zijn rolstoel naar de werkplaats rijden om de kastjes te bekijken. “En dat gaat erg goed”, bevestigt Schmaal. “We zijn hier bij Powerspex tevreden over zijn werkzaamheden. Het is fijn om te zien dat we samen tot een geschikte functie voor Alexander zijn gekomen. Hij zit helemaal op z’n plek hier.” Ook collega’s tonen begrip en waardering. “Ze houden rekening met hem en helpen hem waar nodig. Dat is er praktisch ingesleten.”

 

 

Nieuws & Maatschappij

Praat mee!

  • SWB zoekt een proactieve werkcoach Arbeidsontwikkeling

    08-12-2017

    Voor het cluster Detacheringen & Zorg zijn wij momenteel op zoek naar een resultaatgerichte en proactieve  werkcoach arbeidsontwikkeling voor de […]

    Lees meer
  • SWB op zoek naar adviseur Vitaliteit & Verzuim

    04-12-2017

    Momenteel zijn we op zoek naar een ervaren adviseur Vitaliteit & Verzuim (0,8 FTE – 1,0 FTE). Je streeft er […]

    Lees meer
  • Werkplein Twente heeft een vernieuwde website

    23-11-2017

    De website van Werkplein Twente heeft vanaf 23 november jl. een nieuwe look. Het beeldmateriaal is vernieuwd en ook de teksten zullen […]

    Lees meer
Alles bekijken